به زور از اون جلو ها صداش میکنن که آهای تو, آره توکه همون ته نشستی باید همین حالا پیاده شی. ولی اون نمی خواد. نمی خواد که پیاده شه .به خاطر همین هم هست که به زور پیاده می شه.

یا  او ن یکی هم که به زور سوار می شه  شاید به خاطر اینکه توی ایستگاه آروم تره و با دیدن اتوبوس شلوغ که جای نفس کشیدن نداره وحشت میکنه و نمیخواد سوار شه.

مثل همه جای دیگه توی این اتوبوس هم قانونی وجود نداره.هیچکس به ترتیب سوار و پیاده نمیشه.یکی تازه اومده فورا یه صندلی خالی پیدا می کنه و با خیال راحت روش می شینه و ولی در عوض کسی که خیلی وقت بود که منتظربود تا اون صندلی خالی بشه و بشینه سرش بی کلاه می مونه , چون اون یکی زرنگی کرده بود و زود تر روش نشست .

یکی که از اون ته مه ها باید پیاده شه اول همون آخری های آتوبوس می فهمن که اون باید پیاده شه بعد این جلویی هان که می فهمن. در هر صورت وقتی که می خواد پیاده شه به همه فشار وارد میکنه و روی همه تاثیر می ذاره:"آی یواش تر, چه خبرته؟!"

ولی اونیکه به جاش سوار می شه وقتی سوار میشه هیچکس نمیفهمه و فقط و فقط وقتی که می خواد پیاده بشه بقیه می فهمن.آره میدونم.میدونم که تا وقتی هست کسی قدرشو نمیدونه ول وقتی میخواد بره , وقتی می خواد بره, اون وقته که.................................. .

همش همین بوده.به قول مامان تا بوده همین هست.همیشه باید غم نداشته هامون رو بخوریم.غم چیزهایی که دیگران دارن و خودمون نداریم.تا حالا دقت کردی؟ تا حالا شده یه بار هم از بابت چیزهایی که داری و دیگران ندارن خوشحال باشی.آره میدوم. "نه" تا حالا به این فکر نکرده بودم. اما خوب که دقت می کنم می بینم که نه , انگار خیلی وقتا شده بعضی ها از اون چیزی که دارن و در عوض دیگران ندارن خوشحال باشن خیلی هم خوشحال ولی خوب مشخصه که اینجور خوشحالی ها از روی غروره. هه, مثل خرگوش کوچولوی بازیگوشی که مامانها هر شب قصه شو برامون گفتن تا خوابمون ببره, تا شاید عبرت بگیریم, آره همون خرگوشی که به لاک پشت خندید و تند راه رفتن خودش  رو به رخ لاک پشت کشید.ولی آخرسر کی بود که برد ؟ کی بود که انتخاب شد ؟ توی بازی روزگار کی انتخاب می شه؟ روز گار با آدماش بازی می کنه . اونارو از هر لحاظ می سنجه. ولی همش یکی رو که انتظار نداری انتخاب میشه.در هر حال باید تا آخرش بری.آخرش کجاست خدا می دونه من نمیدونم ولی فقط اینو میدونم که مثل یه جاده یه طرفه ست و آخرش نوشته دور زدن ممنوع!هر چند از هر جای جاده زندگی بخوای برگردی اون تابلوی ممنوعه جلو رو ت ظاهر می شه که روش نوشته :

                          "دور زدن ممنوع."  

پسری جوا ن که چوپان بود به دختری علاقه مند میشه به همین دلیل برای بدست آوردن پول به سفر های زیادی میره و توی این سفر با افراد زیادی آشنا میشه و تجربه های زیادی کسب می کنه.

خلاصه داستان جالبیه ولی توی مقدمش دو تا داستان  بود که از نظر من جالب تر از خود محتوای کتاب بود .یکی از اون داستان ه این بود که کفاشی تمام پولش رو جمع می کنه واون ها رو به پسرش می ده که بره پیش فیلسوف بزرگ اون زمان و از اون بپرسه که : راز خوشبختی در چیست ؟ اون پسر پیش فیلسوف میره و ازش می پرسه راز خوشبختی در چست ؟ فیلسوف به پسر میگه که : این قاشق روغن رو بگی و برو در خانه من کمی بگرد ولی مواظب باش تا روغن نریزه . پسرک میره و تو خونه می گرده و همه حواسش به این بود که مبادا روغن از قاشق بریزه .خلاصه دوباره پیش فیلسوف بر می گرده .فیلسوف از اون پرسید که خانه ام رو توصیف کن. آیا ان حوض زیبا را در وسط آن اتاق دیدی ؟ دیدی که چه خانه زیبایی بود . پسرک گفت : چون حواسم به این بود که مبادا روغن بریزه فقط به روغن توجه کردم در نتیجه اصلا متوجه خانه شما نبودم وهیچ یک از اینا رو ندیدم. فیلسوف به پسر گفت : دوباره برگرد ولی این دفعه حواست به خانه من هم باشد .پسرک وقتی دوباره وارد خانه می شود محو زیبایی آن می گردد. وقتی دوباره پیش فیلسوف بر میگرده

می گه : همه خانه را دیدم واقعا زیبا بود. فیلسوف نگاهی به قاشق می اندازد می بیند که قاشق خالیست و روغن آن ریخته .سپس به پسرک می گوید : راز خوشبختی در این است .(که هم حواسمون به وغن باشه هم زیبایی اون خونه)

سلام من بهارم .متاسفانه به دلایلی قالب وبلاگ قبلیم به طور کامل بهم خورد و من مجور شدم یه وبلاگ جدید بسازم. از اینکه لطف کردید و به این وبلاگ سر زدین ممنونم امیدوارم مطالب وبلاگ در حد انتظار جالی و دوست داشتنی باشه. فعلا من رفتم تا بعد.ما انسانه گاهی اونقدر مجذوب این دنیا می شیم  که از زندگی دوباره در اون دنیا غافل می شیم و یا اونقدر به اون دنیا اهمیت میدیم که اصلا متوجه این دنیا نمی شیم.

اون یکی داستان هم که مطمئنا همتون شنیدین اینه که : دختری زیبا به نام نرگس هر روز به کنار برکه ای میرفت و خود را در ان برکه مشاهده می کرد ولی یک روز آونقدر مجذوب زیبایی خودش شد که تو برکه افتاد .روزی فرشته هایی که از کنار برکه عبور میکردند دیدند که برکه غمگین است. از او پرسیدند که :چرا غمگینی ؟ برکه گفت ک به خاطر نرگس .فرشته ها گفتند : میدانیم چون تنها تو بودی که زیبایی نرگس رو از نزدیک مشاهده می کردی.برکه با تعجب گفت ک مگه نرگس زیبا بود ؟ فرشت ها گفتند : تو باید بیشتر از همه به زیبایی نرگس پی برده باشی چون اون هر روز زیباییش رو تو آبهای تو مشاهده می کرد. برکه جواب داد : وقتی نرگس به این جا می اومد من زیبایی خودم رو در چشمان اون مشاهده میکردم .

خلاصه امیدوارم خوشتون اومده باشه لطف کنید نظر هم بدین . فعلا بای دوستان خوبم.